دسته بندی | کامپیوتر و IT |
بازدید ها | 1 |
فرمت فایل | doc |
حجم فایل | 96 کیلو بایت |
تعداد صفحات فایل | 65 |
اصول VPN
VPN ، نظری و عملی
برقرار کردن امنیت برای یک شبکه درون یک ساختمان کار ساده ای است . اما هنگامی که بخواهیم از نقاط دور رو ی داده های مشترک کار کنیم ایمنی به مشکل بزرگی تبدیل می شود . در این بخش به اصول و ساختمان یک VPN برای سرویس گیرنده های ویندوز و لینوکس می پردازیم .
اصول VPN
فرستادن حجم زیادی از داده از یک کامپیوتر به کامپیوتر دیگر مثلا” در به هنگام رسانی بانک اطلاعاتی یک مشکل شناخته شده و قدیمی است . انجام این کار از طریق Email به دلیل محدودیت گنجایش سرویس دهنده Mail نشدنی است .
استفاده از FTP هم به سرویس دهنده مربوطه و همچنین ذخیره سازی موقت روی فضای اینترنت نیاز دارد که اصلا” قابل اطمینان نیست .
یکی از راه حل های اتصال مستقیم به کامپیوتر مقصد به کمک مودم است که در اینجا هم علاوه بر مودم ، پیکر بندی کامپیوتر به عنوان سرویس دهنده RAS لازم خواهد بود . از این گذشته ، هزینه ارتباط تلفنی راه دور برای مودم هم قابل تامل است . اما اگر دو کامپیوتر در دو جای مختلف به اینترنت متصل باشند می توان از طریق سرویس به اشتراک گذاری فایل در ویندوز بسادگی فایل ها را رد و بدل کرد . در این حالت ، کاربران می توانند به سخت دیسک کامپیوترهای دیگر همچون سخت دیسک کامپیوتر خود دسترسی داشته باشند . به این ترتیب بسیاری از راه های خرابکاری برای نفوذ کنندگان بسته می شود .
شبکه های شخصی مجاری یا VPN ( Virtual private Network ) ها اینگونه مشکلات را حل می کند . VPN به کمک رمز گذاری روی داده ها ، درون یک شبکه کوچک می سازد و تنها کسی که آدرس های لازم و رمز عبور را در اختیار داشته باشد می تواند به این شبکه وارد شود . مدیران شبکه ای که بیش از اندازه وسواس داشته و محتاط هستند می توانند VPN را حتی روی شبکه محلی هم پیاده کنند . اگر چه نفوذ کنندگان می توانند به کمک برنامه های Packet sniffer جریان داده ها را دنبال کنند اما بدون داشتن کلید رمز نمی توانند آنها را بخوانند .
VPN چیست ؟
VPN دو کامپیوتر یا دو شبکه را به کمک یک شبکه دیگر که به عنوان مسیر انتقال به کار می گیرد به هم متصل می کند . برای نمونه می توان ب دو کامپیوتر یکی در تهران و دیگری در مشهد که در فضای اینترنت به یک شبکه وصل شده اند اشاره کرد . VPN از نگاه کاربر کاملا” مانند یک شبکه محلی به نظر می رسد . برای پیاده سازی چنین چیزی ، VPN به هر کاربر یک ارتباط IP مجازی می دهد .
داده هایی که روی این ارتباط آمد و شد دارند را سرویس گیرنده نخست به رمز در آورده و در قالب بسته ها بسته بندی کرده و به سوی سرویس دهنده VPN می فرستد . اگر بستر این انتقال اینترنت باشد بسته ها همان بسته های IP خواهند بود .
سرویس گیرنده VPN بسته ها را پس از دریافت رمز گشایی کرده و پردازش لازم را روی آن انجام می دهد . در آدرس http://www.WOWN.COM\W-baeten\gifani\vpnani.gif شکل بسیار جالبی وجود دارد که چگونگی این کار را نشان می دهد . روشی که شرح داده شد را اغلب Tunneling یا تونل زنی می نامند چون داده ها برای رسیدن به کامپیوتر مقصد از چیزی مانند تونل می گذرند . برای پیاده سازی VPN راه های گوناگونی وجود دارد که پر کاربرد ترین آنها عبارتند از
Point to point Tunneling protocol یا PPTP که برای انتقال NetBEUI روی یک شبکه بر پایه IP مناسب است .
Layer 2 Tunneling protocol یا L2TP که برای انتقال IP ، IPX یا NetBEUI روی هر رسانه دلخواه که توان انتقال Datagram های نقطه به نقطه ( Point to point ) را داشته باشد مناسب است . برای نمونه می توان به IP ، X.25 ، Frame Relay یا ATM اشاره کرد .
IP Security protocol یا Ipsec که برای انتقال داده های IP روی یک شبکه بر پایه IP مناسب است .
پروتکل های درون تونل
Tunneling را می توان روی دو لایه از لایه های OSI پیاده کرد . PPTP و L2TP از لایه 2 یعنی پیوند داده استفاده کرده و داده ها را در قالب Frame های پروتکل نقطه به نقطه ( PPP ) بسته بندی می کنند . در این حالت می توان از ویژگی های PPP همچون تعیین اعتبار کاربر ، تخصیص آدرس پویا ( مانند DHCP ) ، فشرده سازی داده ها یا رمز گذاری داده ها بهره برد.
با توجه به اهمیت ایمنی انتقال داده ها درVPN ، دراین میان تعیین اعتبار کاربر نقش بسیار مهمی دارد . برای این کار معمولا” از CHAP استفاده می شود که مشخصات کاربر را در این حالت رمز گذاری شده جابه جا میکند . Call back هم دسترسی به سطح بعدی ایمنی را ممکن می سازد . در این روش پس از تعیین اعتبار موفقیت آمیز ، ارتباط قطع می شود . سپس سرویس دهنده برای برقرار کردن ارتباط جهت انتقال داده ها شماره گیری می کند . هنگام انتقال داده ها ، Packet های IP ، IP X یا NetBEUI در قالب Frame های PPP بسته بندی شده و فرستاده می شوند . PPTP هم Frame های PPP را پیش از ارسال روی شبکه بر پایه IP به سوی کامپیوتر مقصد ، در قالب Packet های IP بسته بندی می کند . این پروتکل در سال 1996 از سوی شرکت هایی چون مایکرو سافت ، Ascend ، 3 com و Robotics US پایه گذاری شد . محدودیت PPTP در کار تنها روی شبکه های IP باعث ظهور ایده ای در سال 1998 شد .L2TP روی X.25 ،Frame Relay یا ATM هم کار می کند . برتری L2TP در برابر PPTP این است که به طور مستقیم روی رسانه های گوناگون WAN قابل انتقال است .
VPN-Ipsec فقط برای اینترنت
Ipsec برخلافPPTP و L2TP روی لایه شبکه یعنی لایه سوم کار می کند . این پروتکل داده هایی که باید فرستاده شود را همراه با همه اطلاعات جانبی مانند گیرنده و پیغام های وضعیت رمز گذاری کرده و به آن یک IP Header معمولی اضافه کرده و به آن سوی تونل می فرستد .
کامپیوتری که در آن سو قرار دارد IP Header را جدا کرده ، داده ها را رمز گشایی کرده و آن را به کامپیوتر مقصد می فرستد .Ipsec را می توان با دو شیوه Tunneling پیکر بندی کرد . در این شیوه انتخاب اختیاری تونل ، سرویس گیرنده نخست یک ارتباط معمولی با اینترنت برقرار می کند و سپس از این مسیر برای ایجاد اتصال مجازی به کامپیوتر مقصد استفاده می کند . برای این منظور ، باید روی کامپیوتر سرویس گیرنده پروتکل تونل نصب شده باشد . معمولا” کاربر اینترنت است که به اینترنت وصل می شود . اما کامپیوترهای درون LAN هم می توانند یک ارتباط VPN برقرا کنند . از آنجا که ارتباط IP از پیش موجود است تنها برقرار کردن ارتباط VPN کافی است . در شیوه تونل اجباری ، سرویس گیرنده نباید تونل را ایجاد کند بلکه این کار ار به عهده فراهم ساز (Service provider ) است . سرویس گیرنده تنها باید به ISP وصل شود . تونل به طور خودکار از فراهم ساز تا ایستگاه مقصد وجود دارد . البته برای این کار باید همانگی های لازم با ISP انجام بگیرد .ٍ
ویژگی های امنیتی در IPsec
Ipsec از طریق Authentication Header ( AH ) مطمئن می شود که Packet های دریافتی از سوی فرستنده واقعی ( و نه از سوی یک نفوذ کننده که قصد رخنه دارد ) رسیده و محتویات شان تغییر نکرده . AH اطلاعات مربوط به تعیین اعتبار و یک شماره توالی (Seguence Number ) در خود دارد تا از حملات Replay جلوگیری کند . اما AH رمز گذاری نمی شود . رمز گذاری از طریق Encapsulation Security Header یا ESH انجام می گیرد . در این شیوه داده های اصلی رمز گذاری شده و VPN اطلاعاتی را از طریق ESH ارسال می کند .
ESH همچنین کارکرد هایی برای تعیین اعتبار و خطایابی دارد . به این ترتیب دیگر به AH نیازی نیست . برای رمز گذاری و تعیین اعتبار روش مشخص و ثابتی وجود ندارد اما با این همه ، IETF برای حفظ سازگاری میان محصولات مختلف ، الگوریتم های اجباری برای پیاده سازی Ipsec تدارک دیده . برای نمونه می توان به MD5 ، DES یا Secure Hash Algorithm اشاره کرد . مهمترین استانداردها و روش هایی که در Ipsec به کار می روند عبارتند از :
• Diffie-Hellman برای مبادله کلید ها میان ایستگاه های دو سر ارتباط .
• رمز گذاری Public Key برای ثبت و اطمینان از کلیدهای مبادله شده و همچنین اطمینان از هویت ایستگاه های سهیم در ارتباط .
• الگوریتم های رمز گذاری مانند DES برای اطمینان از درستی داده های انتقالی .
• الگوریتم های درهم ریزی ( Hash ) برای تعیین اعتبار تک تک Packet ها .
• امضاهای دیجیتال برای تعیین اعتبارهای دیجیتالی .
4.1.5 - Ipsec بدون تونل
Ipsec در مقایسه با دیگر روش ها یک برتری دیگر هم دارد و آن اینست که می تواند همچون یک پروتکل انتقال معمولی به کار برود .
در این حالت برخلاف حالت Tunneling همه IP packet رمز گذاری و دوباره بسته بندی نمی شود . بجای آن ، تنها داده های اصلی رمزگذاری می شوند و Header همراه با آدرس های فرستنده و گیرنده باقی می ماند . این باعث می شود که داده های سرباز ( Overhead ) کمتری جابجا شوند و بخشی از پهنای باند آزاد شود . اما روشن است که در این وضعیت ، خرابکاران می توانند به مبدا و مقصد داده ها پی ببرند . از آنجا که در مدل OSI داده ها از لایه 3 به بالا رمز گذاری می شوند خرابکاران متوجه نمی شوند که این داده ها به ارتباط با سرویس دهنده Mail مربوط می شود یا به چیز دیگر .
جریان یک ارتباط Ipsec
بیش از آن که دو کامپیوتر بتوانند از طریق Ipsec داده ها را میان خود جابجا کنند باید یکسری کارها انجام شود .
• نخست باید ایمنی برقرار شود . برای این منظور ، کامپیوترها برای یکدیگر مشخص می کنند که آیا رمز گذاری ، تعیین اعتبار و تشخیص خطا یا هر سه آنها باید انجام بگیرد یا نه .
• سپس الگوریتم را مشخص می کنند ، مثلا” DEC برای رمزگذاری و MD5 برای خطایابی.
• در گام بعدی ، کلیدها را میان خود مبادله می کنند .
Ipsec برای حفظ ایمنی ارتباط از Security Association (SA ) استفاده می کند . SA چگونگی ارتباط میان دو یا چند ایستگاه و سرویس های ایمنی را مشخص می کند . SA ها از سوی SPI ( Security parameter Index ) شناسایی می شوند . SPI از یک عدد تصادفی و آدرس مقصد تشکیل می شود . این به آن معنی است که همواره میان دو کامپیوتر دو SPI وجود دارد :
یکی برای ارتباط A و B و یکی برای ارتباط B به A . اگر یکی از کامپیوترها بخواهد در حالت محافظت شده داده ها را منتقل کند نخست شیوه رمز گذاری مورد توافق با کامپیوتر دیگر را بررسی کرده و آن شیوه را روی داده ها اعمال می کند . سپس SPI را در Header نوشته و Packet را به سوی مقصد می فرستد .
جهت دریافت فایل اصول VPN لطفا آن را خریداری نمایید
دسته بندی | کامپیوتر و IT |
بازدید ها | 1 |
فرمت فایل | doc |
حجم فایل | 71 کیلو بایت |
تعداد صفحات فایل | 96 |
آشنایی بااینترنت
فصل اول
آشنایی بااینترنت
تاریخچه اینترنت
جهت دریافت فایل آشنایی بااینترنت لطفا آن را خریداری نمایید
دسته بندی | کامپیوتر و IT |
بازدید ها | 1 |
فرمت فایل | doc |
حجم فایل | 86 کیلو بایت |
تعداد صفحات فایل | 22 |
آشنایی با ASP
آشنایی با ASP
مقدمه و معرفی
قصد ما این است که شما را با تکنولوژی asp که کاربرد فراوانی در طراحی سایتها و صفحات حرفه ای تر دارد آشنا کنیم .
پس از مطالعه ی این دوره شما میدانید ASP چیست چه کاربردی دارد و چگونه می توانید یک برنامه ی کاربردی (یک سایت) بنویسید که از این تکنولوژی استفاده می کند .
صفحات سرویس دهنده فعال(Active Srerver Pages) یک تکنولوژی در زمینه برنامه نویسی در سرویس دهنده ها می باشد که توسط شرکت مایکروسافت برای ایجاد صفحات HTLM پویا در اینترنت وشبکه های داخلی (interanet)طراحی شده است .
ASP چیست ؟
بر خلاف HTML ، ASP یک زبان نیست ، یک برنامهُ کاربردی مثل FrontPage یا Word هم نیست ؛ بلکه ASP یک تکنولوژی برای ساخت صفحات وب پویا است .
ASP بر این اساس بنا شده است که با HTML برای ایجاد صفحات وب پویا استفاده شود. در حقیقت ASP کدهای HTML را ایجاد می نماید.
به طور کلی یک صفحهُ ASP از سه قسمت زیر تشکیل میشود : (SomePage.asp)
1) متون ساده ای که به طور مستقیم در صفحة نمایش نشان داده می شوند .
2) کد های HTML که برای مرورگرچگونگی نمایش متن را تعیین می کنند. این کدها بین دو علامت < > قرار می گیرند و در سمت سرویس گیرنده اجرا می شوند و به آنها تگ گفته می شود .
3) معمولاً قسمتی هم کد ASP . این کدها بین دو علامت قرار می گیرند و در سمت سرویس دهنده اجرا می شوند .
ویژگی های منحصر به فرد ASP که در یک HTML ساده نمی توان به آن دست یافت عبارتند از :
· می توانید کدهایی بنویسید که در سرویس دهنده ی وب اجرا شود .
· اشیائی دارد که با استفاده از آنها کارهای زیادی می توانید انجام دهید مثل Request ، Response و غیره که در قسمتهای بعدی آنها را شرح می دهیم .
· می توان با استفاده از اشیاء اکتیوایکس قابلیتهای ASP را گسترش داد .
· با استفاده از ASP می توانید اطلاعات مورد نظر خود را با پایگاه داده های مختلف (مثل Access یا SQL Server و ... رد و بدل کنید)
به طور کلی می توان گفت محدودیتی در این که چه کاری با ASP می توانید انجام بدهید ندارید و تقریبا هر سایت وبی که امروزه در اینترنت وجود دارد با ASP قابل انجام است .
کارهایی که ASP می تواند انجام دهد ولی HTML نمی تواند :
1. با بروز درآوردن (update) یک فایل متنی یا محتویات یک پایگاه داده می توان صفحات وب رابدون نوشتن کد HTML ی ویرایش کرد .
2. ساختن صفحات وب در جهت علاقه کاربرد
3. اطلاعات را از فرمها دریافت و در یک پایگاه داده ذخیره نماید .
4. ساختن صفحات تبلیغاتی با استفاده از یک مجموعه اشکال گرافیکی مختلف .
5. یک شمارنده صفحه ایجاد نماید .
6. گرفتن ورودی از کاربر ، و برگرداندن اطلاعات به همان کاربر با توجه به اطلاعات دریافتی
7. و ....
تفاوت اصلی HTML محض با ASP در اینست که HTML روی مرورگر تفسیر یا ترجمه می شود و روی سرویس دهنده اجرا نمی شود ، در حالیکه ASP روی سرویس دهنده اجرا می شود و حسن آن در اینجاست که با نوشتن کدی که روی سرویس دهندهُ وب اجرا می شود ، به امکانات بیشتری دست خواهید یافت
جهت دریافت فایل آشنایی با ASP لطفا آن را خریداری نمایید
دسته بندی | کامپیوتر و IT |
بازدید ها | 1 |
فرمت فایل | doc |
حجم فایل | 38 کیلو بایت |
تعداد صفحات فایل | 27 |
اشکال زدائی کارت شبکه
کارت شبکه ، یکی از مهمترین عناصر سخت افزاری در زمان پیاده سازی یک شبکه کامپیوتری است که امکان ارتباط یک کامپیوتر با محیط انتقال را فراهم می نماید . پس از نصب فیزیکی کارت شبکه ، ممکن است به دلایل متعددی امکان استفاده عملیاتی از آن وجود نداشته باشد :
وجود اشکال در سخت افزار کارت شبکه و یا کامپیوتری که کارت شبکه بر روی آن نصب شده است .
وجود اشکال در کابلی که کارت شبکه را به هاب و یا سوئیچ متصل می نماید .
هاب و یا سوئیچ دارای مشکلات مربوط به خود باشند .
اشکال زدائی یک کارت شبکه ممکن است صرفا" در حد و اندازه اعمال تغییراتی در خصوص پیکربندی آن باشد . در برخی موارد ، به منظور عیب یابی و رفع اشکال موجود ، می بایست تمامی موارد اشاره شده را بررسی نمود. در صورتی که از سیستم عامل ویندوز استفاده می گردد ، می توان لاگ سیستم را از طریق Event Viewer مشاهده نمود . در فایل فوق تمامی خطاهای زمان راه اندازی سیستم ثبت می شود . پس از بررسی لاگ سیستم ، ممکن است مشکل موجود مربوط به پیکربندی یک نرم افزار خاص باشد .
در زمان نصب کارت شبکه بر روی یک ایستگاه ، می بایست در ابتدا به مستندات ارائه شده همراه کارت شبکه مراجعه نمود تا مشخص گردد که چه مقادیری را می بایست برای IRQ و آدرس پورت I/O در نظر گرفت . در چنین مواردی لازم است که مستندات سایر دستگاه های نصب شده بر روی سیستم نیز مطالعه گردد. چراکه ممکن است اشکال موجود مربوط به conflict بین برخی تنظیمات انجام شده درخصوص سایر دستگاه های موجود بر روی سیستم باشد . ( برای رفع اشکال ، می بایست تنظیمات و پیکربندی سایر دستگاه ها را تغییر داد ) .
در صورتی که تمامی کارت های نصب شده بر روی یک سیسنم از نوع plug&play باشند ، می توان این اطمینان را داشت که یک IRQ و یا آدرس حافظه باعث بروز conflict در سیستم نشده است . در چنین مواردی به منظور عیب یابی و رفع اشکال موجود ، می بایست امکاناتی دیگر نظیر کابل ، هاب و سوئیچ را بررسی نمود .
بررسی LEDs : چراغ های مربوط به فعالیت و لینک
تمامی کارت های شبکه دارای یک و یا چندین LED به منظور نمایش وضعیت عملکرد کارت شبکه در هر لحظه می باشند . برای آگاهی از عملکرد هر یک از LED های موجود، می بایست به مستندات کارت شبکه مراجعه نمود . مثلا" برخی کارت های شبکه دارای یک LED به منظور نمایش وضعیت لینک ارتباطی می باشند . در اغلب موارد در صورتی که LED فوق روشن باشد ، اشکالی در لینک ارتباطی وجود نداشته و در مواردی که LED در وضعیت flashing باشد ، نشاندهنده وجود اشکال در لینک ارتباطی است (نظیر مشکل در کابل ارتباطی و یا کانکتورها ) .
کارت های شبکه عموما" دارای یک LED دیگر به منظور نمایش وضعیت فعالیت شبکه می باشند . مثلا" در مواردی که LED فوق در وضعیت چشمک زن ( blinking ) باشد ، نشاندهنده ارسال و یا دریافت داده توسط کارت شبکه است .با توجه به این که استانداردهای متفاوتی ممکن است در این رابطه استفاده شده باشد ، می بایست به منطور آشنائی با عملکرد هر LED به مستندات کارت شبکه مراجعه نمود .اکثر سوئیچ ها و هاب ها نیز دارای یک LED به منظور نمایش وضعیت لینک ارتباطی با دستگاه موجود در شبکه می باشند ، بنابراین در صورت بروز اشکال می توان وضعیت این LED را نیز بررسی نمود .
در صورت اطمینان از وجود اشکال در لینک ارتباطی ، می توان مراحل زیر را به منظور رفع اشکال دنبال نمود :
بررسی تمامی کانکتورها به منظور حصول اطمینان از اتصال درست آنان در سوکت مربوطه
اطمینان از تنظیم صحیح کارت شبکه و پورت سوئیچ و یا هاب برای نوع یکسانی از لینک ارتباطی . ( مثلا" یک طرف بر روی سرعت 100Mbps و سمت دیگر بر روی سرعت 10Mbps تنظیم شده باشد و یا ممکن است سوئیچ در حالت full duplex تنظیم شده باشد در حالی که این وضعیت در رابطه با کارت شبکه اعمال نشده است ) .
در صورتی که کارت شبکه ویژگی auto-negotiation را حمایت می نماید ، سعی نمائید ویژگی فوق را بر روی هاب و یا سوئیچ فعال و یا غیر فعال نمائید . در برخی موارد علیرغم این که در مستندات ارائه شده همراه سوئیچ و یا هاب اعلام می شود که آنان دارای ویژگی auto-negotiation می باشند، ولی عملا" ممکن است دارای عملکرد صحیحی در این رابطه نباشند . در چنین مواردی می بایست به صورت دستی اقدام به تنظیم و پیکربندی مناسب پورت هاب و یا سوئیچ نمود.
جهت دریافت فایل اشکال زدائی کارت شبکه لطفا آن را خریداری نمایید